آرشیو ادبیات و هنر

دلایل استقبال نشدن از خاطره‌نویسی

درمورد ادبیات و هنر نوشته ای برای شما گردآوری کرده ایم با عنوان “دلایل استقبال نشدن از خاطره‌نویسی” که پیشتر بدان میپردازیم.

رفتن به منبع
Writer:

ابوالفضل الله‌دادی با بیان این‌که از خاطره‌نویسی در کشور ما استقبال نمی‌شود، بیان می کند: جا نیفتادن خاطره‌نویسی و بی‌اعتمادی مخاطب به خاطرات از دلایل این موضوع است.

Powered by WPeMatico

امیدواریم نوشته “دلایل استقبال نشدن از خاطره‌نویسی” مورد قبول علاقه مندان به ادبیات وهنر قرار گرفته است.

شکل‌گیری «نهضت‌ خاطره‌نویسی» بعد از انقلاب

درمورد ادبیات و هنر نوشته ای برای شما گردآوری کرده ایم با عنوان “شکل‌گیری «نهضت‌ خاطره‌نویسی» بعد از انقلاب” که پیشتر بدان میپردازیم.

رفتن به منبع
Creator:

هدایت‌الله بهبودی بیان می کند: نمی‌توانیم «نهضت‌ خاطره‌نویسی» بعد از انقلاب را نادیده بگیریم، چونکه بخش زیادی از هویت فرهنگی و ادبی ما در این نهضت متبلور شده است.

Powered by WPeMatico

امیدواریم نوشته “شکل‌گیری «نهضت‌ خاطره‌نویسی» بعد از انقلاب” مورد قبول علاقه مندان به ادبیات وهنر قرار گرفته است.

يادمان كارستان تختي در زلزله بوئين زهرا

درمورد ادبیات و هنر نوشته ای برای شما گردآوری کرده ایم با عنوان “يادمان كارستان تختي در زلزله بوئين زهرا” که پیشتر بدان میپردازیم.

نویسنده: محمد تاج احمدی*

حدود ساعت ۱۰ و پنجاه و پنج دقیقه شامگاه ۱۰ شهریور ۱۳۴۱ زمین لرزه ای شهرستان بوئین زهرا را لرزاند. بزرگی این زمین لرزه ۷٫۲ ریشتر بود که باعث مرگ حدود ۲۰ هزار نفر شد. فاجعه ای که با اسم غلامرضا تختی گره خورد.
آن سال ها هنوز کام مردم از کودتای ۲۸ مرداد تلخ بود و بدنه جامعه به حاکمیت بی اعتماد. با اینحال در آن میانه تختی که می دانست، بوئین زهرا یک منطقه محروم است خود دست به کار شد. تختی گفته بود: «… مردم جنوب شهر خود به خود به کمک می آیند، این مردم شمال شهر هستند که باید حرکتشان داد» ایشان از چهارراه پهلوی (با این وجود عصر حال حاضر) به راه افتاد و آن کاروان عظیم را به راه انداخت.
در آن وقت به توجه به اعلان سازمان شیر و خورشید مردم ترجیح می دادند که کمک هایشان را به یک پهلوان «مصدقی» بسپارند. حتی بعد از آنکه اعانه ها و وجوه تجمیع شده به همت تختی به عدد زیادی رسید، مدیران این سازمان از تختی خواستند که این وجه را در دست آنها قرار دهد. با اینحال ایشان حاضر به این کار نشد و تصمیم گرفت وجوه و کمک های مردم را خود خودشً به جاهای حادثه دیده ببرد. تختی هیچگاه نتوانست ناظر منفعل رویدادها باشد. ایشان هرجا که کاری از دستش برمی آمد بی اذن و اجازه و حاشیه در میدان حاضر می شد. خبر کشکول گردانی تختی در آن سال که نوعی گلریزان فراگیر شمرده می شد، ابتدا به وسیله نامه ای سرگشاده که در روزنامه کیهان به چاپ رسید، به اطلاع مردم رسید.
لطف الله میثمی از مبارزان دوران پهلوی پیرامون تجمیع کمک های مردمی برای مردم بوئین زهرا به وسیله تختی بیان میکند: «تختی در این حادثه به روش خودجوش موفق شد سیل عظیمی از کمک های مردمی را به حادثه دیدگان زلزله برساند، که این نیز از شهرت ایشان ناشی می شد. خاطرم هست وقتی ایشان کشکول به دست می گرفت و پول جمع می کرد، مدتی نمی گذشت که کشکول پر می شد؛ چرا که مردم برای کمک، سر از پا نمی شناختند. در خیابان وحدت اسلامی (شاهپور سابق) این صحنه ها مکرر ایجاد می شد. وقتی تختی کشکول را می چرخاند جمعیتی عظیم حول ایشان می آمدند تا در کمک رسانی به حادثه دیدگان زلزله سهیم باشند. یکدفعه خانمی که خود به لحاظ مالی، استطاعتی نداشت، چادر خود را تقدیم کرد که این صحنه همه را منقلب کرد.»
با تجمیع کمک های مردمی و حضور گروه های امداد خارجی بعد از مدتی ساکنان شهر بوئین زهرا و بازماندگان آن فاجعه باز هم به زندگی بازگشتند، روستای توفک در پنج کیلومتری جنوب بوئین زهرا به وسیله جمعیت صلیب سرخ کشور هلند در مدت یک سال به طرز کامل بازسازی شد و روستای رودک که در فاصله حدود سه کیلومتری توفک واقع است نیز در همان مدت به وسیله استادان و دانشجویان دانشگاه تهران بازسازی شد.

*روزنامه نگار

 

امیدواریم نوشته “يادمان كارستان تختي در زلزله بوئين زهرا” مورد قبول علاقه مندان به ادبیات وهنر قرار گرفته است.

احترام برومند: چرا روحیه مردم را تضعیف می‌کنید؟

درمورد ادبیات و هنر نوشته ای برای شما گردآوری کرده ایم با عنوان “احترام برومند: چرا روحیه مردم را تضعیف می‌کنید؟” که پیشتر بدان میپردازیم.

رفتن به منبع
Creator:

احترام برومند با انتقاد از افرادی‌که به‌ویژه بعد از زلزله کرمانشاه خبر تایید نشده پراکنی می‌کنند، گفت: این‌ گناه است که عده‌ای اینقدر جعل حقیقت می‌کنند تا چیزی خلاف آنچه هست را به مردم بقبولانند.

Powered by WPeMatico

امیدواریم نوشته “احترام برومند: چرا روحیه مردم را تضعیف می‌کنید؟” مورد قبول علاقه مندان به ادبیات وهنر قرار گرفته است.

۱۴ اصل پیامبر اسلام (ص) برای دوردستی از افراط و تفریط در جامعه

درمورد ادبیات و هنر نوشته ای برای شما گردآوری کرده ایم با عنوان “۱۴ اصل پیامبر اسلام (ص) برای دوردستی از افراط و تفریط در جامعه” که پیشتر بدان میپردازیم.

رفتن به منبع
Writer:

مدرس محشر و عرفان زمینه علمیه قم با بیان اینکه در سیره نبوی اصولی در جامعه حکمفرماست که با اجرای آن‌ها می‌توانیم افراط‌گرایی و خشونت را از بین ببریم، گفت: پیامبر (ص) ۱۴ اصل بنیادی را در اسلام مطرح کردند که با برپا شدن آن‌ها در جامعه افراط و تفریط را از بین می‌برد. از نمونه آن‌ها بهره برداری از خرد جمعی است که در بحث‌های اجتماعی نیز پیامبر (ص) به آن اشاره داشته است.

Powered by WPeMatico

امیدواریم نوشته “۱۴ اصل پیامبر اسلام (ص) برای دوردستی از افراط و تفریط در جامعه” مورد قبول علاقه مندان به ادبیات وهنر قرار گرفته است.

«مینای شهر خاموش» با یادی از زلزله‌زدگان + فیلم

درمورد ادبیات و هنر نوشته ای برای شما گردآوری کرده ایم با عنوان “«مینای شهر خاموش» با یادی از زلزله‌زدگان + فیلم” که پیشتر بدان میپردازیم.

رفتن به منبع
Writer:

«مینای شهر خاموش» که به گفته سازندگانش در شرایطی سخت در شهر بم و بعد از زلزله ساخته شده، یکی از فیلم‌های سینمای ایران با قصه‌ای در یک شهر زلزله‌زده است.

Powered by WPeMatico

امیدواریم نوشته “«مینای شهر خاموش» با یادی از زلزله‌زدگان + فیلم” مورد قبول علاقه مندان به ادبیات وهنر قرار گرفته است.

پذیرش 67 مقاله قابل عرضه در نشست بین المللی شمس در خوی

درمورد ادبیات و هنر نوشته ای برای شما گردآوری کرده ایم با عنوان “پذیرش 67 مقاله قابل عرضه در نشست بین المللی شمس در خوی” که پیشتر بدان میپردازیم.

کد خبر:

‘; $.ajax(); } perform ShowPopup(layer, obj)

به نوشته ایرنا، سید فتاح کبیری روز سه شنبه در نشست با اصحاب رسانه اضافه کرد: برنامه ریزی شده است 15 و 16 مهرماه امسال همایش بین‌المللی شمس‌تبریزی در خوی برگزار ‌شود که صدها اثر از 19 استان ایران اسلامی و از کشورهای روسیه، سوریه، بنگلادش، جمهوری آذربایجان، پاکستان، افغانستان و هندوستان به دبیرخانه همایش ارسال شده است.
وی ادامه داد: این مقالات در زمینه های بررسی اندیشه های شمس تبریزی، رابطه شمس و مولانا و بررسی عرفان اسلامی – ایرانی است.
کبیری گفت: حضور دکتر علی اکبر ولایتی مشاور امور بین الملل مقام معظم رهبری، عده ای از وزرا، سفیران و رایزنان عده ای کشورهای خارجی و به علاوه از طرف دیگر اجرا عده ای کنسرت های موسیقی از دیگر برنامه های این همایش بین المللی است.
ایشان در خصوص اعمال انجام شده برای شناساندن بیش از قبل شمس تبریزی و افزایش موقعیت عمرانی بارگاه شمس در خوی اظهار کرد: چاپ کتاب زندگی نامه شمس تبریزی و ارسال آن به تمامی کشور، اختصاص‌ 45 میلیارد ریال اعتبار ویژه برای تولید بارگاه شمس تبریزی از جانب سازمان برنامه و بودجه، و 10 میلیارد ریال از جانب استانداری آذربایجان غربی از نمونه این اعمال است.
به نوشته ایرنا، شمس الدین محمد بن علی بن ملک داد تبریزی بنا بر اشاره های تاریخی احتمالا در سال 582 هجری قمری به دنیا آمد و ملقب به ‘ شیخ پرّان’ و ‘ شمس پرنده’ بود.
شمس تبریزی، روحیه و نگرش اندیشمند نابغه ای مانند مولوی را متحول کرد و از مولوی عابد، یک عارف عاشق تولید.
روحیه و ارادتی که مولوی درمقایسه با شمس داشت، دلیل شد تا وی از وابستگی دنیوی جدا شود؛ تاریخ وفات شمس تبریزی به دلیل کمبود اسناد تاریخی مرتبط به آن دوره زندگی شمس به روشنی معلوم نیست با اینحال شمس پژوهان آن را بین سال های 645 و 672 هجری قمری ذکر کرده اند.
هفتم مهرماه در تقویم رسمی جمهوری اسلامی ایران به اسم روز شمس نامگذاری شده است.
همه ساله برنامه ها و همایش های علمی و فرهنگی گوناگونی در خصوص عرضه اندیشه ها و مزار شمس تبریزی در این خوی برگزار می شود.
شهرستان خوی در 134 کیلومتری مرکز استان آذربایجان غربی واقع است.
7133/2093**خبرنگار: سعید فرجی**پخش کننده: صابر چهرقانی

انتهای پیغام /*

امیدواریم نوشته “پذیرش 67 مقاله قابل عرضه در نشست بین المللی شمس در خوی” مورد قبول علاقه مندان به ادبیات وهنر قرار گرفته است.

اجرا کارگاه شابک در خانه کتاب

درمورد ادبیات و هنر نوشته ای برای شما گردآوری کرده ایم با عنوان “اجرا کارگاه شابک در خانه کتاب” که پیشتر بدان میپردازیم.

اجرا کارگاه شابک در خانه کتاب

رفتن به منبع
Creator:

Powered by WPeMatico

نوشته اجرا کارگاه شابک در خانه کتاب نخستین بار در مجله ادبی آوانگارد پدیدار شد.

امیدواریم نوشته “اجرا کارگاه شابک در خانه کتاب” مورد قبول علاقه مندان به ادبیات وهنر قرار گرفته است.

وودی آلن؛ آنگونه که هست

درمورد ادبیات و هنر نوشته ای برای شما گردآوری کرده ایم با عنوان “وودی آلن؛ آنگونه که هست” که پیشتر بدان میپردازیم.

«به دفعات و به دفعات گفتم به جای اینکه در فکر و قلب هوادارانم زنده باشم، ترجیح میدهم در ساختمان خودم زندگی کنم.» این جمله جز از وودی آلن از چه کس دیگری میتواند باشد؟ مردی که در ۸۰ سالگی هنوز هم طنزپرداز درجه یکی است و طنزهایش بوی کهنگی نمیدهد. همه اینها را اگر کنار عادتهای باورنکردنی و غریب ایشان در این سن و سال بگذاریم، اینکه هنوز هم هر جایی از نیویورک سر و کلهاش پیدا میشود، بازهم فیلمهای خوب میسازد، اخیرا یک سریال کمنظیر ساخته و بازهم در جمع کلارینت میزند و بلیت لاتاری میخرد و… به شخصیتی دارای اختلاف میرسیم که حرف زدن در موردش یکی از سختترین کارهای دنیاست، حتی اگر با عظیم ترین و بهترین ذرهبینهای دنیا زندگیاش را پایین نظر بگیریم و بخواهیم از آن سر در بیاوریم. ۲۲ نکتهای که پیشتر میآید تنها گوشهای از زندگی هیجانانگیز و دارای اختلاف این نابغه است که مطمئنا توجه علاقهمندانش را جلب میکند.

۱٫ وودی آلن اول دسامبر سال ۱۹۳۵ در بروکلین نیویورک به دنیا آمد و با اسم آلن استوارت کوینگزبرگ بزرگ شد و به مدرسه رفت. ایشان در ۱۷سالگی آنقدر خوب مینوشت که درآمدش از پدرش که موارد مختلف شغلهای باورنکردنی و غریب از فروشندگی گرفته تا رانندگی و قلمزنی و متصدی بار را امتحان کرده بود و همینطور از مادر کتابدارش هم بیشتر شد و در همان سال به روش رسمی نامش را به هیوود آلن تغییر داد. جالبتر اینکه ایشان خیلی از مطالبش را همزمان با اینکه سوار مترو بود و به سوی مدرسه میرفت، مینوشت. یکی از جوکهایی که ایشان در این دوره از زندگیاش نوشت و خیلی زود هم در روزنامهها چاپ شد چیزی مشابه این بود: «سالوس آدمیه که پیرامون آتئیسم کتاب مینویسه و بعد دعا میکنه که کتابش پرفروش بشه.» یکی از دلایلی که وودی آلن اسمش را عوض کرد، این بود که نمیخواست همکلاسیهایش اسم ایشان را پایین مطالب طنزی که در روزنامهها و مجلات چاپ میکرد، ببینند. ایشان آن موقع حدودا روزی ۵۰ نوشته طنز مینوشت.

۲٫ هم اینک وودی آلن هفتهای ۱۰۰ دلار خرج بلیتهای لاتاری میکند! چرا برنده چهار جایزه آکادمی و کارگردان پرکار هالیوودی با بیش از ۵۰ فیلم سالی ۵۲۰۰ دلار خرج میکند تا بلیت لاتاری بخرد؟ به ذهن خطور می کند که خود وودی هم علتش را نمیداند: «با همسرم هم در باب این موضوع حرف زدم. ما بازهم میخواهیم در همین خانهای که هستیم زندگی کنیم. من سر کار میروم. قایق تفریحی نمیخواهم. هواپیما هم نمیخواهم.» پس موضوع چیست؟ انگار خودش هم گیج شده است: «شانس بزرگتر از نجوم است. اگر یک دسته کارت را اتفاقی بکشید، شانستان برای اینکه همه را دنبال هم ردیف کنید و حدس بزنید هر کارت دقیقا کدام است، بیشتر است. من هیچوقت بیشتر از دو تا کارت نداشتم و فکر کنم اگر به پنج تا کارت برسم با این وجود تنها به خاطر یک کارت برنده نشوم، یقینا به خودم شلیک میکنم. وودی آلن عاشق صحنه پایانی بینظیر مرد سوم است با این وجود هنوز نواختن کلارینت را به زیتر (نوعی ابزار موسیقی مشابه سنتور و قانون که شامل تعداد بسیار فراوانی سیم روی یک بند بسیار نازک مسطح است) ترجیح میدهد و هنوز هم هر دوشنبه کلارینت دیکسیلندش را در کافه کارلیل مینوازد، با اینکه برای شما ۱۶۵ دلار آب میخورد اگر بخواهید ایشان را موقع ساز زدن مشاهده نمائید. به عبارت دیگر باید برنده لاتاری بشوید تا قادر باشید بلیت تهیه کنید و وودی را موقع ساز زدن برای تامین هزینههای عادت ۱۰۰ دلاری هفتگیاش بنگرید!

۳٫ ممکن است برای شما علاقه مندان جالب باشد بدانید که چرا وودی آلن خودش را هنرمند و روشنفکر میداند. ایشان در سالهای گذشته بود که در گفتوگویی با پاریس ریویو گفته بود: «دو راز بزرگ پیرامون من این است که من روشنفکرم، چون عینک میزنم و هنرمندم چون فیلمهایم نمیفروشد.»

۴٫ وودی آلن در ۳۲ تا از فیلمهایی که خودش کارگردانی کرده ظاهر شده با اینحال هرگز هیچکدام را بعد از اکران ندیده است. ایشان حتی تا امروز سریالی هم در ژانر سریالی که خودش برای آمازون ساخته، ندیده است. تنها ممکن است شبها ۲۰ دقیقه تلویزیون تماشا کند و بعد هم خوابش ببرد! برخلاف انتظار هیچوقت تماشاگر سریالها یا فیلمهای کمدی نیست. ایشان یا اخبار میبیند یا بیسبال که به قول خودش: «در بیشتر مواقع برایم از هر نمایش دیگری جالبتر است.»

۵٫ فکر میکنید وودی آلن هشتاد ساله حاضر است برای چه چیزی یا چه کسی بمیرد؟ تنها خانوادهاش. ایشان در گفتوگوی آخرینش به گاردین گفته است: اگر ۱۵ سال پیرتر بودم، احساس نمیکردم باید در جنگ خدمت کنم. نمیتوانم خودم را در یک سنگر در شبی بارانی در حال نبرد در ساحل ژاپن تصور کنم. فکر نکنم خیلی خوب تداوم بیاورم. وقتی تهویه هوا خوب کار نمیکند اعصابم خرد میشود.»

۶٫ مکس شولمن (نویسنده و طنزپرداز امریکایی که به خاطر برنامههای تلویزیونی و ایجاد شخصیت دابی گیلیس در یکسری جریان کوتاه و به علاوه از طرف دیگر رمانهای پرفروشش به شهرت رسید) نخستین نویسندهای است که توانسته وودی را بخنداند. آن موقع وودی پانزده ساله بوده و داربی، زرافه مکس شولمن به نظرش خیلی بامزه میرسیده است. بعد از آن هم تحتتاثیر رابرت بنچلی (هنرپیشه و نویسنده امریکایی که بین سالهای ۱۹۲۸ تا ۱۹۴۵ میلادی فعالیت میکرد و در فیلم «خبرنگار خارجی» هیچکاک نیز بازی کرد) و اس.جی پرلمان قرار گرفت و در بیشتر مواقع از پرلمان تحت نام طنازترین آدم زندگیاش اسم برده است.

۷٫ ممکن است بشود اسمش را آرزو گذاشت با این وجود وودی دلش میخواهد با اوسین بولت مسابقه بدهد با اینحال ممکن است هیچوقت به آرزویش نرسد، نه به خاطر موضوع سن و سال و… حتی به این خاطر که مطمئن نیست چقدر کارش خوب است! «در بیشتر مواقع دونده خوبی بودم با اینحال امکان دارد همزمان با اینکه من هنوز دارم میدوم، بولت سرگرم مصاحبههای بعد از مسابقهاش باشد.»

۸٫ اگر فکر میکنید که وودی آلن نوشتههایش را در یک دفتر کار شیک و روی گرانترین کاغذها مینویسد، سخت در باب شخصیتش دچار سوءتفاهم هستید. ایشان فکرهای باورنکردنی و غریب و ممکن است حتی درهم و برهم توی ذهنش را روی هر کاغذی که کمی محیط خالی داشته باشد مینویسد و برایش فرقی نمیکند که آن تکه کاغذ یک صفحه از دفترچه حقوقی است یا سربرگ هتل یا حتی قوطی کبریت. ایشان برای نوشتن به جای ویژه ای هم نیاز ندارد و بسیاری از درخشندهترین متنهایش را در هتل، توی خانه، در جمع دوستان و حتی در مترو نوشته است. ایشان همه این کاغذها را در یک کشو نگه میدارد و وقتی یکی از فیلمهایش به انتهای میرسد، تکمیل است که کار بعدی را شروع کند. این روش امکان دارد ظرف تنها ۲۴ ساعت اتفاق بیفتد. وودی سراغ کشوی معروفش میرود که ببیند کدام فرضیه ایشان را به هیجان میآورد تا فیلم بعدیاش را کلید بزند.

۹٫ وودی طرفدار وفادار اینگمار برگمان است و هنوز هم با دیانا کیتون که در فیلم «آنی هال» جلوی دوربینش رفت و به خاطر ایفای آن نقش موفق به دریافت جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول زن شد، دوست است. به نظر میرسد وودی آلن از ابتدا این نقش را برای دیانا نوشته بود. ایشان در مصاحبهای با پاریس ریویو گفته بود که در عرصه فیلمسازی بیشترین تاثیر را از برگمن و برادران مارکس گرفته با اینحال پشیمان نیست که چیزهایی هم از استریندبرگ، چخوف، پرلمن، جیمی کانن، فلینی و نویسندگانی مانند باب هوپ دزدیده است.

۱۰٫ وودی در بیشتر مواقع به تماشای مسابقات ورزشی علاقه داشته و بازیکن خوبی هم بوده است. حتی در روزهای مدرسه وودی نخستین نفری بوده که برای حضور در تیم انتخاب میشده است. خودش میگوید: «هر ورزشی را تماشا میکنم. میتوانم ورزش چوببری هم تماشا کنم که دو نفر در آن در یک رقابت درخت قطع میکنند!» در ۸۰ سالگی یکی از ناراحتکنندهترین چیزهای زندگی برای ایشان این است که مانند روزهای جوانی نمیتواند وارد زمین بیسبال شود و بازی کند. با این وجود هنوز هم روزش را با دویدن روی تردمیل شروع میکند.

۱۱٫ اجازه ندهید که اظهارفضلهای فراوان وودی آلن در فیلمهایش شما را فریب دهد. دوران تحصیل ایشان یک فاجعه تمامعیار بوده و وودی هیچوقت نتوانسته از کالج فارغالتحصیل شود. در دوران مدرسه، مادرش به دفعات و به دفعات به مدرسه آمد تا پیرامون رفتار وحشتناک پسرش که توی مدرسه جیغ و داد راه میانداخت و کلاس را با مزهپراکنیهایش به هم میریخت و روی تخته مطالب طنز با محتوای جنسی مینوشت، شرح بدهد. این شرایط با رفتنش به کالج هم بهتر نشد. ایشان که نتوانسته بود در کلاس فیلمسازی نمره ضروری را بدست آورد از کالج اخراج شد و بعد به سیتی کالج نیویورک رفت با این وجود از آنجا هم بیرون انداخته شد. وودی پیرامون این دوره از زندگیاش میگوید: «وقتی با دخترها بیرون میرفتم متوجه شدم که تنها چیزی که میتوانم دربارهاش صحبت کنم سوپرمن است. دخترهایی که با آنها رفتوآمد میکردم پیرامون رمان، فلسفه، فرهنگ، موسیقی و تئاتر حرف میزدند پس به خاطر اینکه آنها را در زندگیام نگه دارم شروع به آموزش دادن خودم کردم، برای بقای اجتماعیام.»

۱۲٫ وودی آلن میگوید هرگز نه ایمیلی دریافت کرده و نه ایمیلی نوشته است. ایشان هنوز با همان ماشین تایپی مینویسد که در نوجوانی آن را به هزینه ۴۰ دلار خریده بود. ایشان هم اینک به جای جوکهای دوره جوانیاش، فیلمنامه مینویسد از این جهت به «کپی» و «پیست» نیاز دارد با این وجود این مساله را با یک شیوه قدیمی مدرسهای حل کرده است: ایشان تکه کاغذهایی را که رویشان تایپ کرده برش میزند و آنها را به ترتیبی که نیاز دارد به هم میچسباند. ایشان در یکی از مصاحبههایش پیرامون لحظاتی که به یک فرضیه تازه برای فیلمسازی میرسد، اینطور گفته است: «یقینا بقیه نویسندهها ایدههای خوبی را که من برای کار کردن انتخاب میکنم، کنار میگذارند. وقتی توی خیابان قدم میزنم و یک فرضیه به ذهنم میرسد، سریع آن را یادداشت میکنم. در بیشتر مواقع میخواهم از آن چیزی بسازم. من هرگز دچار بنبست ذهنی نشدهام. دارم از محدودیت تواناییهایم حرف میزنم. من پنج تا فرضیه دارم و برای انجام دادن همهشان جان میدهم. هفتهها یا ماهها در تقلا هستم که کدامشان را انتخاب کنم. برخی وقتها آرزو میکنم ایکاش کس دیگری بود که این انتخاب را برایم انجام میداد. اگر کسی میگفت روی فرضیه شماره سه کار کن، خوب میشد. با این وجود من هرگز دچار بنبست ذهنی نشدهام. مردم در بیشتر مواقع از من میپرسند فکر میکنی یک روز صبح از خواب بیدار شوی و ببینی که دیگر بامزه نیستی؟ این فکر هیچوقت به سرم نزده. فکری باورنکردنی و غیرواقعی است. چون من و طنز از هم جدا نیستیم. ما یکی هستیم. بهترین لحظه برای من وقتی است که ارتباطم با یک طرح قطع میشود و دارم پیرامون طرح جدیدم تصمیم میگیرم.»

۱۳٫ وودی به توجه به اینکه تا امروز رایانه شخصی نداشته و هیچوقت از آن استفاده نکرده، با اینحال یک ابزار آیفون دارد که برای حرف زدن با دخترهایش یا گوش دادن به موسیقی جاز از آن استفاده میکند و تا وقتی به سفر میرود هم بتواند نواختن کلارینت را تمرین کند. ولی باید گفت هیچوقت از آیفون برای ضبط ایدههایش استفاده نکرده است.

۱۴٫ وودی آلن در سال ۱۹۸۶ کمدی-درام «هانا و خواهرانش» را تولید که شدیدا با استقبال روبهرو شد و ۴۰ میلیون دلار فروش کرد با اینحال یک سال بعد با تولید و اکران «سپتامبر» شکست تجاری بزرگی را تجربه کرد. این فیلم تنها ۴۸۶هزار و ۴۸۴ دلار فروش کرد.

۱۵٫ عشق بزرگ وودی آلن در جهان موسیقی وودی هرمن، نوازنده کلارینت و ساکسوفون (آلتو و سوپرانو) است که وودی اسم هنریاش را نیز از ایشان الهام گرفت. ایشان به علاوه از طرف دیگر یکی از علاقه مندان دوآتشه آلفردو زیتاروسا، خواننده، ترانهنویس، نویسنده، آهنگساز و روزنامهنگاری اروگوئهای است.

۱۶٫ «رز ارغوانی»، «خاطرات استارداست»، «همشهری کین»، «دزد دوچرخه»، «توهم بزرگ» و «مهر هفتم» فیلمهای مورد توجه وودی آلن هستند.

۱۷٫ پرخرجترین فیلمی که وودی آلن تا امروز ساخته، فیلم جنایی کمدی «نفرین عقرب یشمی» است که ۳۳ میلیون دلار خرج روی دست تهیهکننده گذاشت با اینحال محاسبه فروش بین المللی آن تنها ۱۸٫۹ میلیون دلار بود.

۱۸٫ وودی آلن حدود سی و هفت سال، هفتهای سه بار نزد روانکاو میرفت تا وقتی که همسر فعلیاش را ملاقات کرد و پس از آن دیگر گذرش به دفتر روانکاو نیفتاد!

۱۹٫ وودی آلن علاقه باورنکردنی و غریب و غیرمنطقی به نیویورک دارد و با این وجود عشق قدیمیاش هم شهر ونیز است. ایشان حتی حاضر شد برای تعمیر و بازسازی سالن تئاتر قدیمی این شهر به اسم La Fenice که در حریق سوخته بود، پول جمع کند.

۲۰٫ وودی آلن در انیمیشن «مورچهای به اسم زی» در نقش یک مورچه نوروتیک به اسم Ok-4195 حرف زد. این انیمیشن در سال ۱۹۹۸ در امریکا ساخته شد.

۲۱٫ وودی آلن تا اینجای کار ۲۳ بار برای دریافت جایزه اسکار نامزد شده و چهار بار توانسته جایزه آکادمی را برای بهترین کارگردانی در فیلم «آنی هال»، بهترین فیلمنامه غیراقتباسی برای «آنی هال»، بهترین فیلمنامه غیراقتباسی برای «هانا و خواهرانش» و بهترین فیلمنامه غیراقتباسی را برای «نیمهشب در پاریس» از آن خود کند. ایشان به علاوه از طرف دیگر رکورددار بیشترین نامزدی برای جایزه آکادمی اسکار در عرصه نوشتن فیلمنامه است.

۲۲٫ وودی آلن در یکی از تازهترین گفتوگوهایش با گاردین گفته است به این فرضیه نیچهای که میگوید چیزی که تو را نمیکشد قویترت میکند، باور ندارد و تب و تابها و پیکانهای زندگی ایشان را قدرتمندتر نکردهاند. حتی فکر میکند ضعیفتر هم شده است چون چیزهایی هست که الان نمیتواند تحملشان کند با اینحال در جوانی میتوانست.

امیدواریم نوشته “وودی آلن؛ آنگونه که هست” مورد قبول علاقه مندان به ادبیات وهنر قرار گرفته است.

وجود برنامه استراتژیک در زمینه فرهنگ و هنر حیاتی است

درمورد ادبیات و هنر نوشته ای برای شما گردآوری کرده ایم با عنوان “وجود برنامه استراتژیک در زمینه فرهنگ و هنر حیاتی است” که پیشتر بدان میپردازیم.

به‌گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)، آیین تکریم سیدرضا صالحی امیری و معارفه سیدعباس صالحی به نوعی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی تازه عصر امروز شنبه (۴ شهریورماه) با حضور جمعی از هنرمندان، مدیران کشور و اصحاب فرهنگ در تالار وحدت برگزار شد.
 
سیدرضا صالحی امیری در این مراسم اظهار کرد: آن چیزی که باور دارم این است که ابزار بزرگ فرهنگی برای حرکت به یک نگاه استراتژیک و آتی‌نگر و دور از اعمال خواست‌ها نیازمند است. تغییر مدیران نباید به تغییر سیاست‌ها مداخله داشته باشد و از این منظر وجود برنامه استراتژیک حیاتی است بدین جهت دورنمای ۱۰ ساله سینمای ایران در اختیار است و دورنمای دیگر زمینه‌ها نیز در اختیار تدوین است.
 
وی شرح داد: عبور از سطح به عمق یعنی عبور از نظام مناسکی به نظام معرفتی، عبور از باید به باورها، عبور از نظام رسمی به نظام مردمی و صنفی، عبور از تصدی‌گری به تولی‌گری، عبور از نظام بسته به نظام باز، عبور از کمی‌گرایی به کیفی‌گرایی و عبور از نگاه کوتاه به نگاه بلند باید به یک سیاست مبدل شود و آن را باید یک وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی سیاستگذار و نه کارگزار هدایت کند. بنده و جناب آقای جنتی تلاش کردیم به این مسیر سرعت بخشیم و در این دوره بسیاری از امور را به اهالی قلم و نشر و هنر واگذار کردیم که نمونه آن صندوق هنر و کنفرانس کتاب تهران است.
 
وی با اشاره به نگاه گفتمانی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی ادامه داد: ما نمی‌‌توانیم با شعار همه چیز را به مردم تلقین کنیم. مداخلات بیرونی باید کاسته شود و نظام خواست‌ای می بایست از میان برداشته شود. بنده در این مدت ادامه ندادم دیگران به حریم فرهنگ و هنر تعدی کنند. اداره کشور تنها با یک دولت مرکزی امکان دارد ولاغیر.
 
صالحی امیری گفت:‌ باید بپذیریم وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی مرجعیت فرهنگی کشور است. در نظام فرهنگی باید یک الگو را بپذیریم آن هم انسجام فرهنگی است و آن با وزارت فرهنگ و ارشاد مدیریت می‌شود ولاغیر. باید محیط فرهنگی در یک بستر آرام قرار بگیرد بنده در این مدت تلاش فراوانی کرده‌ام که آرامش فرهنگی در جامعه شکل بگیرد. راه نجات کشور گفتگو و در رأس آن گفتگوی اصحاب فرهنگ و هنر است. ما می بایست از دوره خبر تایید نشده و نفرت دوردستی کنیم. در این سرزمین همه نحله‌های فکری حق حیات دارند و باید آنها را به رسمیت بشناسیم. مشابه‌سازی فرهنگی در جهان امروز ناممکن است. از این جهت باید گفتمان فرهنگی کشور را به رسمیت بشناسیم.
 
ایشان در انتهای سخنانش گفت: من تلاش کردم در این مدت با انگیزه حداکثری و با وفاق درون‌سازمانی و با تعامل تولید کننده با نهادهای فرهنگی و نگاه راهبردی، قطار بزرگ فرهنگ وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در این مسیر به حرکت درآورم و آن را به سیدعباس صالحی واگذار کنم.
 
از دیگر سخنرانان این مراسم علی نصیریان، هنرمند مشهور تئاتر و سینما بود، وی اظهار کرد: ما جدید با آقای صالحی امیری آشنا شده‌ بودیم که این تغییر و تغییرات رخ داد ایشان آنقدر به عرصه فرهنگ و هنر لطف داشتند که برای عید نوروز به منزل من و منزل بسیاری از هنرمندانی رفتند که به باور من رفتار بسیار شایسته‌ای است. جدا از اقداماتی که برای پیشبرد مسایل فرهنگی و هنری کشور از نمونه اتمام تولید خانه تئاتر داشتند، به فرهنگ و هنر این سرزمین نیز وابسته بودند و از این بابت بسیار ناراحتم که دیگر ایشان را در وزارتخانه نمی‌بینیم با اینحال از جهت دیگر امیدوارم سیدعباس صالحی که ممکن است بهتر از ایشان نیز بتواند به فرهنگ و هنر این سرزمین کمک کنند، به نوعی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی دولت دوازدهم عرضه شدند.
 
این هنرمند گفت: وزارت فرهنگ وزارت کمی نیست. ما تنها فکر می‌کنیم نفت و غیره و ذالک مهم است با اینحال فرهنگ یک ملت بسیار مهم‌تر است با این وجود در کمال تاسف در بودجه‌های عمومی به آن توجه نمی‌شود.
 
وی اضافه کرد: جامعه ما پیشرفت فرهنگی یافته است که یکی از نشانه‌های آن اجرای ۱۱۸ تئاتر به‌صورت مستمر در تهران است؛ این ذوق و شوق جوانان به سوی فرهنگ و هنر را نشان می‌دهد. این اعمال کار مردها خاتمی، سید صالحی‌امیری و مسجدجامعی هاست. این است که کار مردها و به تعبیری مدیریت فرهنگی بسیار پیچیده است.
 
نصیریان عنوان کرد: مدیر فرهنگی باید در وهله در ابتدا، ضمن داشتن فعالیت دلبستگی فرهنگی داشته باشد و خواهش می‌کنم تنها به تهران توجه نشود. در شهرهای مختلف استعدادهای خوبی در عرصه فرهنگ و هنر می باشد که باید آنها را نیز دریافت و به آنها مهلت افزایش و پرورش داد.
 
سخنران بعدی این مراسم فریدون عموزاده خلیلی، نویسنده زمینه کودک و نوجوان بود، وی شرح داد: انتخاب یک وزیر تازه برای ما اهالی قلم و نشر مانند مواجه‌شدن با یک کاغذ سفیدی است که در آن نوشته‌ای نیست.به این معنا که ما اصحاب فرهنگ و هنر بدون هیچگونه هیچ پیش‌فرضی درمقایسه با وزیر تازه سخن می‌گوییم.
 
وی شرح داد: فرهنگ یک امر ژرفایی است به‌همین دلیل برای اینکه شکوفایی یک حرکت فرهنگی را ببینیم به لحظه نیاز داریم و لذا مهلت ۱۰ماهه سیدرضا صالحی امیری در وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی برای ارزیابی مهلت اندکی است. از این منظر باید ببینیم در این مهلت چه کارهایی انجام نشده است.
 
این نویسنده زمینه کودک و نوجوان گفت: ما اهالی قلم و نشر در بیشتر مواقع از اینکه بنویسیم یا ننویسیم هراس داریم، آیا نوشته ما سانسور می‌شود یا نمی‌شود، آیا نوشته ما مجوز می‌گیرد یا نمی‌گیرد، آیا اثر ما در کتابفروشی‌ها ارائه می‌شود یا نمی‌شود، آیا اثر ما جمع‌آوری می‌شود یا نمی‌شود؛ سیدرضا صالحی امیری در این مدت ۱۰ماهه کارهای خوبی کردند از آن جمله مانع شکوفایی افکار مختلف نشدند. وی دستور نداد که کتاب‌هایی که مجوز ندارند جمع‌آوری شوند، از ایشان خیلی ممنونیم که اطمینان و آرامش را به اهالی قلم بازگردانده‌اند و هراس‌های این قشر را به آرامش مبدل کردند.
 
عموزاده خلیلی ادامه داد: در یک لحظه ۱۰ماهه بسیار سخت است که بتوان این حرف را که کار اهل قلم و فرهنگ را به خودشان بسپاریم محقق کرد با اینحال سیدرضا صالحی امیری این کار را کرد و من شهادت می‌دهم که اهالی نشر و قلم در طول این مدت بسیاری از فعالیت‌های عرصه نشر را خود برعهده دریافت کردند، تشکل‌های نشر از حالت سوءظنی درآمدند، بی‌اعتمادی به اشتراک تشکل‌های نشر از بین رفت و تشکل‌‌های غیردولتی در این دوره نه‌تنها در اجرا حتی در برنامه‌ریزی و سیاستگذاری مداخله کردند. اهالی قلم و نشر شاهدند که کنفرانس کتاب تهران به تشکل‌های غیردولتی سپرده شد.
 
وی با بیان اینکه پتانسیل‌هایی که در این مدت شکوفا شد بی‌مانند است، گفت: فرهنگ سیاست نیست حتی برتر از سیاست است در این دوره فرهنگ مکان حقیقی خود که برتر از سیاست است، پیدا کرد. فرهنگ ذیل سیاست قرار نگرفت این مسیر محقق نمی‌شد جزء با مشارکت و همیاری سیدعباس صالحی. تردید ندارم با آمدن سیدعباس صالحی این روش که نتیجه‌اش شکوفایی اندیشه و فرهنگ است، تداوم می یابد و من تقاضا می‌کنم آرزوهای اهالی قلم که برآورده‌کردن آنها کار سختی نیست (از آن‌جمله قانونی‌شدن تشکل‌های جریان‌نویسان و روزنامه‌نگاران) را وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی دارای اهمیت قرار دهد و معضلات این مسیر را بردارد. امیدوارم وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی با هدایت و قدرت گفتمانی که دارد و با تعامل با وزارت کار این مهم را محقق کند.
 
پیشتر این مراسم حجت‌الاسلام والمسلمین سیدمحمود دعایی، مدیرمسئول روزنامه معلومات به بیان خاطرات خود پیرامون آشنایی با سیدرضا صالحی امیری و سیدعباس صالحی پرداخت.

پیشتر کلیپی از عملکرد سیدرضا صالحی امیری در زمینه کتاب، سینما، تئاتر، موسیقی، هنرهای تجسمی، حج‌ و زیارت، قرآن و عترت و گفتگوی فرهنگی پخش شد. به علاوه از طرف دیگر در انتهای حجت‌الاسلام والمسلمین جوادی، نماینده دفتر یادگار امام پیغام تقدیر سیدحسن خمینی از خدمات و فعالیت‌های ۱۰ماهه سیدرضا صالحی امیری را قرائت کرد.

رفتن به منبع
Writer:

Powered by WPeMatico

امیدواریم نوشته “وجود برنامه استراتژیک در زمینه فرهنگ و هنر حیاتی است” مورد قبول علاقه مندان به ادبیات وهنر قرار گرفته است.