درمورد ادبیات و هنر نوشته ای برای شما گردآوری کرده ایم با عنوان “يادمان كارستان تختي در زلزله بوئين زهرا” که پیشتر بدان میپردازیم.

نویسنده: محمد تاج احمدی*

حدود ساعت ۱۰ و پنجاه و پنج دقیقه شامگاه ۱۰ شهریور ۱۳۴۱ زمین لرزه ای شهرستان بوئین زهرا را لرزاند. بزرگی این زمین لرزه ۷٫۲ ریشتر بود که باعث مرگ حدود ۲۰ هزار نفر شد. فاجعه ای که با اسم غلامرضا تختی گره خورد.
آن سال ها هنوز کام مردم از کودتای ۲۸ مرداد تلخ بود و بدنه جامعه به حاکمیت بی اعتماد. با اینحال در آن میانه تختی که می دانست، بوئین زهرا یک منطقه محروم است خود دست به کار شد. تختی گفته بود: «… مردم جنوب شهر خود به خود به کمک می آیند، این مردم شمال شهر هستند که باید حرکتشان داد» ایشان از چهارراه پهلوی (با این وجود عصر حال حاضر) به راه افتاد و آن کاروان عظیم را به راه انداخت.
در آن وقت به توجه به اعلان سازمان شیر و خورشید مردم ترجیح می دادند که کمک هایشان را به یک پهلوان «مصدقی» بسپارند. حتی بعد از آنکه اعانه ها و وجوه تجمیع شده به همت تختی به عدد زیادی رسید، مدیران این سازمان از تختی خواستند که این وجه را در دست آنها قرار دهد. با اینحال ایشان حاضر به این کار نشد و تصمیم گرفت وجوه و کمک های مردم را خود خودشً به جاهای حادثه دیده ببرد. تختی هیچگاه نتوانست ناظر منفعل رویدادها باشد. ایشان هرجا که کاری از دستش برمی آمد بی اذن و اجازه و حاشیه در میدان حاضر می شد. خبر کشکول گردانی تختی در آن سال که نوعی گلریزان فراگیر شمرده می شد، ابتدا به وسیله نامه ای سرگشاده که در روزنامه کیهان به چاپ رسید، به اطلاع مردم رسید.
لطف الله میثمی از مبارزان دوران پهلوی پیرامون تجمیع کمک های مردمی برای مردم بوئین زهرا به وسیله تختی بیان میکند: «تختی در این حادثه به روش خودجوش موفق شد سیل عظیمی از کمک های مردمی را به حادثه دیدگان زلزله برساند، که این نیز از شهرت ایشان ناشی می شد. خاطرم هست وقتی ایشان کشکول به دست می گرفت و پول جمع می کرد، مدتی نمی گذشت که کشکول پر می شد؛ چرا که مردم برای کمک، سر از پا نمی شناختند. در خیابان وحدت اسلامی (شاهپور سابق) این صحنه ها مکرر ایجاد می شد. وقتی تختی کشکول را می چرخاند جمعیتی عظیم حول ایشان می آمدند تا در کمک رسانی به حادثه دیدگان زلزله سهیم باشند. یکدفعه خانمی که خود به لحاظ مالی، استطاعتی نداشت، چادر خود را تقدیم کرد که این صحنه همه را منقلب کرد.»
با تجمیع کمک های مردمی و حضور گروه های امداد خارجی بعد از مدتی ساکنان شهر بوئین زهرا و بازماندگان آن فاجعه باز هم به زندگی بازگشتند، روستای توفک در پنج کیلومتری جنوب بوئین زهرا به وسیله جمعیت صلیب سرخ کشور هلند در مدت یک سال به طرز کامل بازسازی شد و روستای رودک که در فاصله حدود سه کیلومتری توفک واقع است نیز در همان مدت به وسیله استادان و دانشجویان دانشگاه تهران بازسازی شد.

*روزنامه نگار

 

امیدواریم نوشته “يادمان كارستان تختي در زلزله بوئين زهرا” مورد قبول علاقه مندان به ادبیات وهنر قرار گرفته است.