درمورد ادبیات و هنر نوشته ای برای شما گردآوری کرده ایم با عنوان “«ایشی‌گورو» یک نویسنده جدی و گزیده‌کار است/حسرتم این است که چرا ایشان را دیر شناختم” که پیشتر بدان میپردازیم.

علیرضا کیوانی‌نژاد در گفت‌وگو با خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)، ضمن ابراز خرسندی از انتخاب «کازوئو ایشی‌گورو» تحت نام برنده سال ۲۰۱۷ جایزه نوبل ادبیات، گفت: به نظرم آکادمی نوبل در قسمت ادبیات چند سالی است در یک سراشیبی غیرمعمول در انتخاب‌هایش قرار گرفته است. مصداق آن هم عدم اعطای نوبل به نویسندگان بزرگی مانند فوئنتس، آپدایک، دکتروف، راث و کوندراست. در ۱۰ سال قبلی تنها انتخاب یوسا موفق شد آبروی این جایزه را بازگرداند.
 
مترجم «شبانه‌ها پنج جریان موسیقی و شب» پیشتر اضافه کرد: ایشی‌گورو را یک نویسنده عامه‌پسند نمی‌دانم. ایشان فارغ‌التحصیل رشته ادبیات خلاق و یکی از مشهور‌ترین شاگردان دیوید لاج است. ایشان بسیار گزیده‌کار است. هر پنج تا شش سال یک‌بار کتاب پخش می‌کند. از کارهای ایشان تا این لحظه دو فیلم «بازمانده روز» و «هرگز رهایم مکن» اقتباس شده‌اند که فیلم‌نامه هر دو به وسیله خود ایشان نوشته شده‌اند.
 
کیوانی نژاد با بیان این مسئله که بین سبک و سیاق، ساختار، فضا و جغرافیای ذهنی ایشی‌گورو با امثال موراکامی غرابتی نمی‌بیند، تأکید کرد: به نظرم کارهای هاروکی موراکامی بازاری‌پسند هستند همزمان با اینکه ایشی‌گورو یک نویسنده جدی و گزیده‌کار است.
 
مترجم «هتل مالاگو» با اشاره به علاقه ایشی‌گورو به موسیقی گفت: ایشی‌گورو از نوجوانی پیانو می‌نوازد و با اینکه پیانیست ماهری است، به قول خودش جادوی ادبیات ایشان را از ادامه دادن موسیقی به طرز جدی و حرفه‌ای جدا کرده است.
 
ایشان در ادامه پیرامون نحوه آشنایی‌اش با این نویسنده گفت: من ایشی‌گورو را به دلیل ترجمه نجف دریابندری از رمان «بازمانده روز» شناختم و آشنایی با کارهای این نویسنده را مدیون آقای دریابندری هستم. بعد از این رمان ترجمه درخشان، کم‌نقص، روان و رشک‌برانگیز مژده دقیقی را از رمان «وقتی یتیم بودیم» خواندم که به نظرم ضعیف‌تر از «بازمانده روز» بود.
 
مترجم «قصه‌های سرزمین دوست‌داشتنی» با بیان این که هم اینک همه کارهای ایشی‌گورو به فارسی ترجمه شده، اضافه کرد: اگر این نویسنده در آتی کتاب تازه ای پخش کرد علاقه دارم آن را ترجمه کنم. من برای گفتگو با ایشی‌گورو سه بار با مدیر برنامه‌های ایشان رابطه گرفتم و ایشان مرا در لیست انتظار قرار داد. با این وجود بعد از مدتی مطرح کرد ایشی‌گورو علاقه به گفتگو با ما ندارد و خیلی هم ناراحت شده که آثارش بدون رعایت قانون کپی‌رایت در ایران پخش شده است.
 
این ویراستار پیشتر اضافه کرد: نویسندگانی مانند بورخس و چخوف تنها جریان‌کوتاه‌نویس‌اند و نویسنده‌ای مانند یوسا یک رمان‌نویس بزرگ است با این وجود ایشی‌گورو از معدود نویسندگانی است که هم رمان‌نویس توانمندی است هم جریان‌های کوتاه خوبی می‌نویسد.
 
کیوانی‌نژاد در انتهای اضافه کرد: تمام حسرت من این است که چرا ایشی‌گورو را دیر شناختم. در کمال تاسف جامعه ادبیات ایران مانند جریان غالب در ادبیات جهان ذائقه بدی دارد و نویسندگان جدی را جدی نمی‌گیرد.

رفتن به منبع
Writer:

Powered by WPeMatico

امیدواریم نوشته “«ایشی‌گورو» یک نویسنده جدی و گزیده‌کار است/حسرتم این است که چرا ایشان را دیر شناختم” مورد قبول علاقه مندان به ادبیات وهنر قرار گرفته است.